Bartłomiej urodził się w Kłobucku 24 sierpnia 1749 roku, był synem Bartłomieja i Teresy z domu Brzeskiej. Rodzicami chrzestnymi zostali Franciszek Stokłosa i Marianna Konatowicz. Biorąc pod uwagę przyszłą karierę Bartłomieja i jego brata Józefa, wydaje się, że rodzina należała do zamożniejszych obywateli miasta. W aktach metrykalnych tego pokolenia pojawiają się różne wersje ich nazwiska: Ząbek, Ząbkiewicz, Ząbkowski. Ostatnia wersja nazwiska utrwaliła się już w kolejnych pokoleniach.
Młodość Bartłomieja przypadła na burzliwy okres Rzeczypospolitej – Konfederację Barską, bunt szlachty przeciw rządom króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, ingerencji imperium rosyjskiego i innowiercom, których prawa miały być zrównane z katolikami pod wpływem Rosji. Szczególnie ostatnie dwa lata były niespokojne w Częstochowie i okolicy. W latach 1770-1772 klasztor Jasnogórski i wojska konfederatów kilkukrotnie był oblegany przez wojska rosyjskie. W końcowym okresie obroną twierdzy jasnogórskiej dowodził bohater dwóch kontynentów Kazimierz Pułaski. Twierdza broniła się do 18 sierpnia 1772 roku (31 maja opuścił ją Pułaski). Zarówno wojska konfederackie jak i rosyjskie wielokrotnie przechodziły jak i stacjonowały w tym czasie w Kłobucku.
Brak informacji o tym, jaki wpływ tocząca się wojna miała na mieszkańców Kłobucka. Pół roku po wspomnianych wydarzeniach, 31 stycznia 1773 roku Bartłomiej Ząbkowski poślubił w Kłobucku Mariannę Wojciechowską. Świadkami na ślubie byli szlachetnie urodzeni Wawrzyniec Kędziorski i Stanisław Zborzewski z Waleńczowa. W rodzinie Ząbkowskich urodziło się łącznie jedenaścioro dzieci w tym moja 4xprababka Marianna.
W „Lustracji Starostwa Kłobuckiego i Brzeznickiego” sporządzonej w 1789 roku Bartłomiej wraz z rodziną pojawia się w czołówce patrycjuszy Kłobucka. Przy jego nazwisku widnieje adnotacja „Radny” (jego brat Józef był w tym czasie Landwójtem). Wraz z Bartłomiejem wymienieni są synowie: Kazimierz (13 lat), Jan (10 lat), Józef (7 lat), Antoni (1 rok) oraz córki Marianna (3), Anna (2) i Marianna (1) (prawdopodobnie błędnie wpisana Marcjanna).
Dwa lata później w „Spisie ludności województwa krakowskiego z lat 1790-1791” wraz z Bartłomiejem i jego żoną Marianną, jako mieszkańcy domu pod numerem 50 wymienieni są Marianna (7 lat), Anna (5), Marcjanna (4), syn Antoni (2) oraz służący Augustyn (24 lata) i służąca Franciszka (30). Według adnotacji nad tablicą spis odzwierciedla stan na 31 grudnia 1791 roku. W tamtych czasach Kłobuck liczył około 1000 mieszkańców
Trudno określić co stanowiło główny dochód i zajęcie Bartłomieja. Przez czas pełnienia obowiązków radnego, mógł otrzymywać z tego tytułu jakieś apanaże. Mógł również, jak wielu mieszkańców Kłobucka, zajmować się rolą. Pewnym jest natomiast, że u schyłku życia zajmował się handlem solą. 26 października 1808 roku Prefekt Departamentu Kaliskiego wystawił mu „Konsens na szynk soli” czyli koncesję na handel solą. Dokument określa cztery warunki jakie powinien spełniać korzystając z tego przywileju, ostatni zobowiązuje go do rocznej wpłaty z tego tytułu, do kasy kameralnej w Kłobucku 2 talarów czyli 12 złotych polskich. Wysokość tych opłat utrzymała się w okresie późniejszym. W dokumencie „Dezygnarya Kanonu, który ma wpłynąć do Kasy Ekonomicznej Kłobucka od Szynkarzów Solnych” wydanej 18 lutego 1811 roku wymienionych jest siedmiu handlarzy solą, w tym Józef, Bartłomiej i Augustyn Ząbkowscy. Każdy z nich miał wpłacić do kasy miejskiej po 12 złotych polskich.
Bartłomiej ostatnie lata swego życia spędził przy córce Marcjannie Urbańskiej mieszkając w folwarku we wsi Wręczycy. Tam zmarł 5 lipca 1822 roku w wieku 73 lat, przeżywszy ze swoją małżonką 49 lat, o czym wspomniano w akcie zgonu.
Dodaj komentarz